ที่เดิมที่เคยฝัน

มองท้องฟ้าที่เปลี่ยนสีในยามเย็นเห็นผู้คนเดินผ่านไปอย่างใจลอยเธอยังคงวนเวียนอยู่ในถ้อยคำที่เคยบอกเหมือนรอยยิ้มที่ยังติดอยู่ที่เดิมจำได้ไหมวันที่เราเคยเดินเคียงกันในคืนที่ดาวเต็มฟ้าเราต่างฝันไกลแต่มาวันนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปเหลือเพียงความทรงจำที่คอยตอกย้ำใจ

ไม่อยากจะถามว่าเธอเป็นอย่างไรเพราะรู้ดีว่าคำตอบนั้นคืออะไรปล่อยให้เวลาหมุนไปอย่างช้าช้าทิ้งความเสียใจไว้ที่เดิมที่ผ่านมา

ก็เพราะว่ารักมันจางหายไปกับตาเหลือเพียงหยดน้ำตาที่ไหลรินลงมาไม่ได้ตั้งใจจะรั้งเธอเอาไว้แค่ยังทำใจไม่ได้ที่เธอต้องไปอยากบอกว่ารักคำเดิมยังคงอยู่แม้ว่าเธอจะไม่รับรู้หรือมองดูก็ยังจะรออยู่ที่ตรงนี้... ที่เดิม

แสงไฟในเมืองที่ส่องลงมาเหมือนภาพลวงตาที่ทำให้ใจสั่นทุกมุมถนนมีเรื่องราวของวันวานที่เราต่างเคยแบ่งปันความรู้สึกดีดีไม่โทษใครที่ทำให้เราต้องจบลงแค่ยอมรับความจริงที่มันคงต้องเป็นไปแม้ข้างในจะพังทลายเพียงใดก็ต้องก้าวเดินต่อไปในวันพรุ่งนี้

ก็เพราะว่ารักมันจางหายไปกับตาเหลือเพียงหยดน้ำตาที่ไหลรินลงมาไม่ได้ตั้งใจจะรั้งเธอเอาไว้แค่ยังทำใจไม่ได้ที่เธอต้องไปอยากบอกว่ารักคำเดิมยังคงอยู่แม้ว่าเธอจะไม่รับรู้หรือมองดูก็ยังจะรออยู่ที่ตรงนี้... ที่เดิม

หากย้อนเวลาได้อีกสักครั้งจะกอดเธอไว้ไม่ให้ต้องอ้างว้างแต่ความจริงคือเราต้องจากกันปล่อยให้ความรักกลายเป็นเพียงแค่ฝัน... เท่านั้น

ก็เพราะว่ารักมันจางหายไปกับตาเหลือเพียงหยดน้ำตาที่ไหลรินลงมาไม่ได้ตั้งใจจะรั้งเธอเอาไว้แค่ยังทำใจไม่ได้ที่เธอต้องไปอยากบอกว่ารักคำเดิมยังคงอยู่แม้ว่าเธอจะไม่รับรู้หรือมองดูก็ยังจะรออยู่ที่ตรงนี้... ที่เดิม

ยังรออยู่ที่เดิม

แม้ว่าเธอจะไม่กลับมาแค่เพียงความทรงจำ... ก็เกินพอ