Hagdan sa Ilalim ng Buwan

Sa pagitan ng mga gusaling abot-langitMay isang matandang naglalakad nang pasalitBitbit ang mga pangarap na nalanta na sa initNg araw na walang pakialam sa kanyang paitAng mga kamay niya’y bakas ang bawat pagodSa bawat batong inilatag, sa bawat pagsubok na nilunodNgunit sa kanyang mga mata, may ningning na natitiraKahit ang bukas ay tila isang malabong tala.

Nakita ko ang bata sa gilid ng kalsadaNaglalaro ng patpat, walang ibang dalaKundi ang ngiting hindi kayang bilhin ng salapiSa kabila ng gutom at mundong mapagkunwariSino ang magsasabing siya ay walang halaga?Kung sa bawat pagtalon niya ay may dalang pag-asaTila isang ibong nais lumipad sa ulapNgunit ang pakpak ay iginapos ng mga pangarap na mahirap.

O, kay lupit ng panahon sa mga nangangarapSa landas na liko, sa agos na mahirapNgunit huwag kang susuko, kapatid kong mahalAng tunay na yaman ay nasa pusong marangalPatuloy tayong aawit sa ilalim ng buwanKahit ang daan ay puno ng mga hagdanNa hindi pa nararating, na hindi pa natatawidAng ating pag-asa ay hindi kailanman mapapatid.

Sa mga bukirin na unti-unting kinakainNg mga bakal na gusaling walang damdaminNasaan ang ani? Nasaan ang pawis na inalay?Sa lupang minana, sa lupang nagbigay ng buhayAng mga magsasaka’y nakayuko ang uloHabang ang bukas nila’y unti-unting naglalahoSino ang makikinig sa kanilang mga daing?Kung ang mga bingi ay sila ring may hawak ng hangin.

Hindi sapat ang luha upang linisin ang dumiHindi sapat ang pananahimik sa gitna ng pighatiKailangan nating magbuklod, kailangan nating tumayoIpakita sa mundo na tayo ay hindi mga taloAng bawat tinig ay magiging isang sigawNa gigising sa natutulog na mga ilawSa dilim ng gabi, tayo ang magsisilbing ningasNa magtataboy sa lahat ng mga huwad na lakas.

O, kay lupit ng panahon sa mga nangangarapSa landas na liko, sa agos na mahirapNgunit huwag kang susuko, kapatid kong mahalAng tunay na yaman ay nasa pusong marangalPatuloy tayong aawit sa ilalim ng buwanKahit ang daan ay puno ng mga hagdanNa hindi pa nararating, na hindi pa natatawidAng ating pag-asa ay hindi kailanman mapapatid.

Huwag kang bibitiw, huwag kang tatalikodAng ating kwento ay hindi rito matataposSa bawat pintig ng puso, may pag-asa pang natitiraSa bawat bukas na darating, tayo ay magsasamaTayo ay magsasama.Muling babangon.Muling aawit.