Himig ng Lumang Kalesa

Sa gitna ng usok at lamlam ng ilawAng alaala mo’y tila ligaw na aninagHumahaplos sa bawat sulok ng damdaminSa bawat paghinga, ikaw ang hangin

Lulan ng kalesa ng mga nakaraang orasTumatakbo ang isip sa landas na bakasAng bawat kumpas ng puso’y may sariling himigSa pagitan ng pait at tamis na tinigTumingin sa malayo, sa abot ng tanawAng mga pangako’y tila dahon sa ginawNalagas sa lupa, nabaon sa limotNgunit sa pagtulog, ikaw ang daloy ng urot

Hindi sapat ang mga salitang nabitawanSa ilalim ng buwang saksi sa katapatanMay mga lihim na tanging gabi lang ang nakakaalamSa mga pangarap na hindi na matitikmanNagbabago ang panahon, ang agos ay lumilikoNgunit ang pagtingin ko’y nananatiling totooKahit pa ang mundo’y magbago ng anyoIkaw pa rin ang hinahanap sa bawat kanto

Tumingin sa malayo, sa abot ng tanawAng mga pangako’y tila dahon sa ginawNalagas sa lupa, nabaon sa limotNgunit sa pagtulog, ikaw ang daloy ng urotAng bawat kumpas ng puso’y may sariling himigSa pagitan ng pait at tamis na tinigMananatili kang awit sa aking pandinigKahit sa paglipas ng bawat hibla ng ligalig

Hinga nang malalim, bitawan ang lahatSa bawat pagpikit, ika’y sapatTahimik na paalam sa hanging humahampasSa dulo ng kalsada, ikaw ang aking landasIkaw ang aking landas...Dito na lang...Sa alaala...