Huling Sigaw ng Alab

Dugo ang kapalit ng bawat salitaSa lupang uhaw sa katarunganPakinggan ang dagundong ng nagngangalit na sikmuraAng hustisya ay nakagapos sa tanikala

Binubura ng usok ang liwanag sa kalsadaHabang ang mga gahaman ay nagpapakasasaSa pawis ng masa na pilit kinakaltasanNg dangal at lakas, ninanakawan ng bukasAng mga kamay na magaspang, bakal ang pundasyonNgunit ang sikmura ay walang laman na pagkain

Tingnan mo ang paligid, ang mga gusaling matatayogNakatayo sa ibabaw ng mga bangkay na nalunodSa baha ng kasinungalingan, sa agos ng pangakoNa kailanman ay hindi naging totooAng mga mukha sa poster, ngumingiti nang palsipikadoHabang ang bayan ay unti-unting nilalamon ng anino

Hindi na tayo mananahimik sa dilimIsang sigaw na babasag sa mapanlinlang na lihimAng apoy sa dibdib ay hindi kayang patayinNg tubig na marumi na inyong ipinapain

Ibagsak ang hari ng mga huwad na diyosAng inyong korona ay gawa sa abo at pootAng sigaw ng bayan ay hindi na matataposHanggang ang katarungan ay hindi niyo nilulusotLaban! Laban! Ang tinig ay naglalagablabSa gitna ng unos, tayo ang magiging agos

Ang batas ay parang sapot ng gagambaNahuhuli ang maliliit, nakakalusot ang mga buwayaSa loob ng mga bulwagan na puro ginto ang dingdingAng boses ng mahihirap ay pilit ninyong pinapatayNgunit ang galit na naipon sa loob ng ilang dekadaAy parang bulkan na sasabog, walang makakapigil sa kusa

Hindi na sapat ang dasal sa mga bingiHindi na sapat ang luha sa mga manhidAng bawat hakbang natin ay pagyanig ng lupaAng bawat kamao ay sumpa ng paglayaWala nang atrasan, wala nang takotAng katotohanan ay hindi na mababaluktot

Sa bawat pagpatak ng ulan sa yeroNaririnig ang tibok ng pusong hindi sumusukoKahit pa ang langit ay maging kulay ulingAng ating pagkakaisa ay hindi niyo kayang baliinAng inyong mga trono ay gawa sa buhanginHahampasin ng alon na hindi niyo kayang pigilin

Ibagsak ang hari ng mga huwad na diyosAng inyong korona ay gawa sa abo at pootAng sigaw ng bayan ay hindi na matataposHanggang ang katarungan ay hindi niyo nilulusotLaban! Laban! Ang tinig ay naglalagablabSa gitna ng unos, tayo ang magiging agos

Tayo ang bagyo na daratingTayo ang kidlat na susunogSa mga kasinungalingang inyong itinanimNgayon ang panahon ng pagbabayadNgayon ang panahon ng pagbawiAng hustisya ay hindi hihingi ng permiso

Ibagsak! Ibagsak ang mga mapagsamantala!Hindi na tayo magpapaalipin!Dugo at pawis, ating ibabalik!Ang bayan ay babangon!Ang bayan ay babangon!Wala nang bukas para sa inyong kasinungalingan!Laban!