ห้วงเวลาสีทอง

ปล่อยใจให้ลอยไปกับสายลมท่ามกลางความมืดมิดที่เริ่มเปลี่ยนสีดวงดาวในตาฉันเริ่มจะมีความหมายเมื่อเราได้มาเจอกันในคืนนี้

เสียงหัวใจเต้นรัวเหมือนกลองที่โหมกระหน่ำไม่เคยต้องจำ ว่าใครเป็นใครในความมืดมนแค่ปล่อยให้จังหวะนำพาเราไปจนสุดหนทางทิ้งเรื่องราวที่ค้างคาไว้ข้างหลังให้พ้นไป

ความร้อนแรงเริ่มแผ่ซ่านในสายเลือดทุกความอึดอัดที่เคยมี เริ่มสลายไปเตรียมตัวให้พร้อมก่อนที่ทุกอย่างจะระเบิดเมื่อท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีใหม่ในใจเรา

ทะยานไปให้สุดฟ้าปล่อยให้ความเหงาจางหายไปกับแสงหมุนวนไปกับความฝันที่ไม่เคยมีที่สิ้นสุดเต้นรำไปกับความว่างเปล่าที่งดงาม

แสงสีในเมืองใหญ่ไม่เคยทำให้ฉันหวั่นเพราะเธอยืนอยู่ตรงนั้น เคียงข้างฉันไม่ห่างไกลลืมความเหนื่อยล้าที่เราแบกไว้มานานแสนนานคืนนี้เราจะเป็นเจ้าของโลกทั้งใบด้วยกัน

รักที่ลอยอยู่กลางอากาศความรู้สึกที่ไม่อาจจะบรรยายออกมาแค่เราสบตากันในห้วงเวลาที่หยุดหมุนทุกอย่างก็กลายเป็นสีทองที่สว่างไสว

ในความเงียบงันที่ซ่อนอยู่ใต้เสียงเพลงฉันได้ยินเสียงเรียกจากข้างในใจเธอไม่ต้องพูดอะไรให้มากมายเพียงแค่ปล่อยให้ความรู้สึกนำทางเราไป

ทะยานไปให้สุดฟ้าปล่อยให้ความเหงาจางหายไปกับแสงหมุนวนไปกับความฝันที่ไม่เคยมีที่สิ้นสุดเต้นรำไปกับความว่างเปล่าที่งดงาม

คืนนี้จะยังคงอยู่ตลอดไปในความทรงจำที่ไม่มีวันจางหายเพียงแค่เราปล่อยใจให้เป็นอิสระไปกับฉัน... ตลอดไป