Alon sa Gitna ng Semento

Siksikan ang mga anino sa ilalim ng tulayBawat hakbang, tila humahabol sa kulayNg mga ilaw na hindi naman natutulogSa bawat sulok, may kwentong ibinubulongDala ko ang amoy ng basang lupa sa probinsyaHabang nilalamon ako ng ingay ng kalsadaBitbit ang mga pangarap na kasing-bigat ng bakalSa mundong ang bilis ay hindi na mapigilan

Pinipilit kong hanapin ang himig ng datiSa gitna ng usok, sa gitna ng hapdiAng tibok ng puso ay tila may gustong sabihinNa kahit malayo, ay hindi kayang limutin

Lipad ng kaluluwa sa gitna ng lunsodHinahanap ang yakap na hindi natataposSa bawat kislap, sa bawat pag-ikotDito sa mundo, tayo ay nakabalotSa alon ng bukas, sa haplos ng kahaponTayo ay narito, sa gitna ng panahon

Hindi na mabilang ang mga mukhang dumadaanParang agos ng tubig, walang patutunguhanNgunit sa likod ng bawat ngiting pilitMay lihim na kaba na kay hirap ikawitTumingala ka, kahit walang bituinAng langit ay abot, kung susubukin mong amininNa ang layo ng marating ay hindi sukatanNg lalim ng sugat na iyong pinagdaanan

Pinipilit kong hanapin ang himig ng datiSa gitna ng usok, sa gitna ng hapdiAng tibok ng puso ay tila may gustong sabihinNa kahit malayo, ay hindi kayang limutin

Lipad ng kaluluwa sa gitna ng lunsodHinahanap ang yakap na hindi natataposSa bawat kislap, sa bawat pag-ikotDito sa mundo, tayo ay nakabalotSa alon ng bukas, sa haplos ng kahaponTayo ay narito, sa gitna ng panahon

Huwag kang bibitiw, kahit ang gabi ay mahabaAng bawat pintig ay may dalang pag-asaSa bawat paghinto, sa bawat pagtakboAng totoo mong tahanan ay nasa loob mo

Lipad ng kaluluwa sa gitna ng lunsodHinahanap ang yakap na hindi natataposSa bawat kislap, sa bawat pag-ikotDito sa mundo, tayo ay nakabalotSa alon ng bukas, sa haplos ng kahaponTayo ay narito, sa gitna ng panahon

Narito tayo...Sa gitna ng lahat...Tayo ay narito...