Semento at Sining

Semento ang saksi sa bawat hakbang koSa ilalim ng ilaw na hindi naglalahoBitbit ang alaala ng probinsyang tahimikHabang ang paligid ay puno ng ligaligTinitingnan ang orasan, mabilis ang takboParang agos ng tubig sa batong matigas ang ulo

Nasaan na ang simoy ng hangin sa bukid?Ngayon ay usok at ingay ang pumapalibidNgunit sa dibdib, may himig na nananahanKahit sa gitna ng gulo, ika’y matatagpuan

Sa pagitan ng gabi at ng bukang-liwaywayHinahanap ang sarili sa gitna ng lumbayBumabalik ang pintig ng pusong kay tagalSa ritmo ng lungsod, ikaw ang aking dasalSumpa ng pag-asa, sa gitna ng dilimIka’y liwanag na hindi kayang lupigin

Minsan ay naliligaw sa dami ng taoNagkukunwaring matatag kahit pagod na ang dugoTinitingala ang langit na walang bituinPinipilit ang sariling muling palayainAng nakaraan ay baon sa bawat paghingaKahit ang bukas ay hindi pa nakikita

Huwag kang bibitiw, huwag kang susukoAng bawat pagkakataon ay isang panibagong yugtoKahit malayo ang narating ng mga paaAng pusong nagmamahal, laging nakakahanap ng kalsada

Tayo ay babalik, tayo ay babalikSa pinagmulan, sa tunay na pintig

Sa pagitan ng gabi at ng bukang-liwaywayHinahanap ang sarili sa gitna ng lumbayBumabalik ang pintig ng pusong kay tagalSa ritmo ng lungsod, ikaw ang aking dasalSumpa ng pag-asa, sa gitna ng dilimIka’y liwanag na hindi kayang lupigin

Hinga nang malalimDito sa gitna ng lungsodDala ang alaalaPatungo sa umaga