รอยจางที่ปลายถนน

แสงไฟที่ปลายถนนเริ่มเลือนลางทิ้งรอยจางไว้เพียงความเงียบงันฉันยังยืนอยู่ที่เดิมทุกคืนวันมองดูฝันที่ค่อยๆ สลายไปลมพัดพาความเหงามาทักทายเหมือนจะบอกให้ฉันลืมเรื่องเก่าแต่ภาพจำยังวนเวียนไม่บรรเทาตอกย้ำใจที่มันยังคงรอ

ไม่ได้อยากจะย้อนเวลาที่ผ่านไปแต่หัวใจมันยังไม่ยอมรับความจริงว่าคนหนึ่งคนได้ทิ้งทุกอย่างไว้ให้ฉัน

เหลือเพียงความทรงจำที่คอยกัดกินใจในวันที่เราไกลจนมองไม่เห็นทางรักที่เคยเบ่งบานกลับจางหายไปตามกาลเวลาแม้พยายามจะลืมเท่าไรแต่สุดท้ายก็ยังเป็นเธอที่อยู่ในสายตายังคงค้างคา... อยู่กับคำว่าเสียดาย

ท่ามกลางผู้คนนับล้านที่เดินผ่านไม่เคยมีใครแทนที่เธอได้เลยสักครั้งความอ้างว้างมันสั่งให้ฉันต้องยอมรับความจริงว่าไม่มีเราอีกต่อไป

เหลือเพียงความทรงจำที่คอยกัดกินใจในวันที่เราไกลจนมองไม่เห็นทางรักที่เคยเบ่งบานกลับจางหายไปตามกาลเวลาแม้พยายามจะลืมเท่าไรแต่สุดท้ายก็ยังเป็นเธอที่อยู่ในสายตายังคงค้างคา... อยู่กับคำว่าเสียดาย

แค่ความทรงจำที่ยังวนเวียน

ยังคงรอ... แม้รู้ว่าไม่มีทาง