มนตราแห่งสายลม

ลมพัดพาเอาความหลังมาเยือนท่ามกลางแสงดาวที่เลือนรางในความเหงากลิ่นดอกแก้วยังคงอบอวลไม่จางเบาเหมือนเงาของเธอที่คอยเฝ้าอยู่ในใจ

ถนนเส้นเดิมที่เคยเดินเคียงกันบัดนี้เหลือเพียงรอยเท้าของฉันที่หวั่นไหวความทรงจำยังคงงดงามเกินกว่าใครแม้กาลเวลาจะเปลี่ยนไปเพียงใดก็ตาม

รักเอยเคยฝากไว้ในสายลมยังคงชื่นชมในคำหวานที่เคยเอ่ยแม้วันนี้จะเหลือเพียงความอ้างว้างที่คุ้นเคยแต่ใจยังเผยความภักดีที่ให้เธอดั่งมนตราที่ผูกพันไว้ไม่เสื่อมคลาย

มองฟ้าครามที่เปลี่ยนสีเป็นราตรีดวงจันทร์ดวงเดิมยังคงมีไว้เพียงฝันเหมือนหัวใจที่ยังรอคอยเพียงคำนั้นจากคนที่ฉันยังรักหมดทั้งดวงใจ

หากเสียงเพลงนี้ลอยไปถึงปลายฟ้าขอให้ลมพาความห่วงหาไปกระซิบข้างกายบอกให้รู้ว่ารักยังคงอยู่ไม่เสื่อมคลายแม้จะเนิ่นนานเพียงใด ก็ยังคงรอ

รักเอยเคยฝากไว้ในสายลมยังคงชื่นชมในคำหวานที่เคยเอ่ยแม้วันนี้จะเหลือเพียงความอ้างว้างที่คุ้นเคยแต่ใจยังเผยความภักดีที่ให้เธอดั่งมนตราที่ผูกพันไว้ไม่เสื่อมคลาย

วันและคืนที่หมุนผ่านไปอย่างช้าช้ายังคงมีน้ำตาที่ไหลรินด้วยความคิดถึงคำสัญญาที่เคยให้ไว้ยังคงตราตรึงอยู่ในส่วนลึกของหัวใจที่ไม่เคยลบเลือน

รักเอยเคยฝากไว้ในสายลมยังคงชื่นชมในคำหวานที่เคยเอ่ยแม้วันนี้จะเหลือเพียงความอ้างว้างที่คุ้นเคยแต่ใจยังเผยความภักดีที่ให้เธอดั่งมนตราที่ผูกพันไว้ไม่เสื่อมคลาย

เพียงลมแผ่วเบาที่พัดมายังคงมีค่าดั่งหยาดฝนในใจรักนิรันดร์ที่มอบให้เธอเพียงผู้เดียวตลอดไป... ตลอดไป...