จังหวะแห่งดวงดารา

แสงไฟที่พร่าเลือน ลอยละล่องในความมืดมิดจังหวะที่หัวใจเต้นผิดจังหวะไปพร้อมกับดวงดาวคืนนี้เราจะไม่ยอมให้ความเงียบเหงาครอบงำปล่อยใจให้ลอยไป ไกลสุดขอบฟ้า

ในเมืองที่วุ่นวาย ผู้คนต่างเดินสวนทางฉันมองหาบางอย่าง ที่มากกว่าแค่แสงสีท่ามกลางความสับสน มีเพียงเราที่เข้าใจสัมผัสไออุ่นที่ส่งผ่านมาจากสายตาไม่ต้องพูดคำใด ให้หัวใจมันนำทางไปปล่อยความรู้สึกให้ไหลไปตามกระแสธาร

ความร้อนแรงเริ่มก่อตัวขึ้นในใจเหมือนไฟที่โหมกระหน่ำไม่ยอมมอดดับใกล้เข้ามาอีกนิด อีกนิดเดียวเท่านั้นเตรียมรับแรงกระแทกจากความฝันที่กำลังจะจริง

ปล่อยมันไป ปล่อยใจให้ถึงที่สุดระเบิดความรู้สึกให้โลกต้องหยุดหมุนทะยานไปให้ไกลกว่าคำว่าขอบฟ้าเต้นรำไปกับความว่างเปล่าที่เต็มไปด้วยความหมาย

รอยยิ้มที่ซ่อนอยู่ ในมุมมืดของค่ำคืนเราคือความตื่นตา ที่ไม่มีใครเคยสัมผัสทิ้งความกังวลไว้ข้างหลัง ให้เหลือเพียงความทรงจำที่ไม่มีวันจางหายไปตามกาลเวลา

คืนนี้เราจะเต้นรำไปจนกว่าตะวันจะทอแสงลบเลือนความเจ็บช้ำด้วยจังหวะที่เร้าใจเธอและฉันในห้วงเวลาที่หยุดนิ่งรวมเป็นหนึ่งเดียวภายใต้แสงจันทร์ที่พร่างพราย

จังหวะที่ค่อยๆ แผ่วลง...ให้หัวใจได้ยินเสียงของตัวเองชัดขึ้นในความเงียบงันที่ลึกซึ้งเราต่างรู้ว่าไม่มีอะไรจะมาหยุดเราได้

ปล่อยมันไป ปล่อยใจให้ถึงที่สุดระเบิดความรู้สึกให้โลกต้องหยุดหมุนทะยานไปให้ไกลกว่าคำว่าขอบฟ้าเต้นรำไปกับความว่างเปล่าที่เต็มไปด้วยความหมาย

แสงไฟเริ่มจางหายไปในยามเช้าแต่ความรู้สึกนี้ยังคงฝังแน่นในใจเราจะกลับมาพบกันใหม่ ในจังหวะเดิมในค่ำคืนที่ไม่มีวันจบสิ้นตลอดไป... ตลอดไป...