เงาในกระจกที่ร้าวราน

ยืนมองเงาตัวเองในกระจกที่ร้าวรานวันเวลาผ่านไปเหมือนไม่มีความหมายคำสัญญาที่เคยให้กันไว้ตอนสายๆสุดท้ายก็กลายเป็นเพียงฝุ่นละอองที่ลอยไป

ยิ่งพยายามจะรั้งเอาไว้ยิ่งเหมือนผลักให้เธอห่างไปไกลกว่าเดิมเจ็บที่ต้องรู้ว่าเราต่างกันเกินไป

จะให้ฉันทำอย่างไร ในเมื่อใจมันยังรักจะให้ฉันเดินจากไป ทั้งที่ใจยังคงโหยหาความจริงที่มันตอกย้ำ ว่าเราไม่มีวันหวนคืนมาได้แต่กอดความเหงาเอาไว้จนกว่าฟ้าจะเปลี่ยนสี

ถนนสายเดิมที่เคยเดินเคียงข้างกันวันนี้เหลือเพียงฉันกับความทรงจำที่ขมขื่นเสียงหัวเราะที่เคยได้ยินในค่ำคืนกลับกลายเป็นความเงียบงันที่กัดกินหัวใจ

จะให้ฉันทำอย่างไร ในเมื่อใจมันยังรักจะให้ฉันเดินจากไป ทั้งที่ใจยังคงโหยหาความจริงที่มันตอกย้ำ ว่าเราไม่มีวันหวนคืนมาได้แต่กอดความเหงาเอาไว้จนกว่าฟ้าจะเปลี่ยนสี

หากย้อนเวลาไปได้ จะไม่ปล่อยมือเธอไปไหนแต่ในเมื่อโลกความเป็นจริงมันโหดร้ายฉันคงทำได้เพียงแค่ทำใจยอมรับมัน

จะให้ฉันทำอย่างไร ในเมื่อใจมันยังรักจะให้ฉันเดินจากไป ทั้งที่ใจยังคงโหยหาความจริงที่มันตอกย้ำ ว่าเราไม่มีวันหวนคืนมาได้แต่กอดความเหงาเอาไว้จนกว่าฟ้าจะเปลี่ยนสี

ปล่อยให้มันเป็นไปตามทางที่ควรจะเป็นแม้ต้องทรมานแค่ไหนฉันจะจดจำเธอไว้ ในใจตลอดกาล