Huling Hibik sa Dilim

Sa ilalim ng buwang saksi sa aking dusaTinititigan ang bintanang walang pasabiNaghintay sa aninong hindi na lilitawSa gabing ang lamig ay tila humahalikSa balat na tuyo, sa pusong nalulumbayAng bawat tibok ay pangalang binubulongSa hangin na walang pakialam sa aking samo.

Ang mga bulaklak sa hardin ay nalanta naDahil sa luhang patak na walang patidInaalala ang halakhak mong kay tamisNa ngayo’y alaala na lamang sa dilimHinahanap ang landas na tayo ang magkasamaNgunit ang tadhana ay mapaglarong sadyangIpinagkait ang ligayang kailanman ay hindi akin.

O, bituin sa langit, maaari bang pakiusapan?Ihatid ang liham na puno ng pagsintaSabihin mong ang puso ko’y bilanggo ng iyong ngitiKahit ang pag-asa ay unti-unting naglalahoSa gitna ng gabing walang hanggananIibigin kita, kahit sa pangarap lamangIibigin kita, sa bawat hingang kulang.

Tumingin sa malayo, sa dagat na tahimikDoon ko itatapon ang lahat ng paitSapat na ang minsan ay masilayan kaKahit ang kapalit ay habambuhay na pagdurusaHindi man ako ang pinili ng iyong tadhanaMananatiling tapat, sa iyo ang aking sumpaHanggang sa ang mundo ay tuluyang tumigil.

Kung sakaling ang panahon ay bumalik sa simulaGugustuhin ko pa ring masaktan ng dahil sa iyoSapagkat sa bawat hapdi ay mayroong dangalAng magmahal nang wagas, kahit walang kapalitAng magmahal nang buo, kahit na mapait.

O, bituin sa langit, maaari bang pakiusapan?Ihatid ang liham na puno ng pagsintaSabihin mong ang puso ko’y bilanggo ng iyong ngitiKahit ang pag-asa ay unti-unting naglalahoSa gitna ng gabing walang hanggananIibigin kita, kahit sa pangarap lamangIibigin kita, sa bawat hingang kulang.

Hindi na kailangan ng mga pangakoSapat na ang alam kong ika’y masayaKahit malayo, kahit hindi abot ng kamayAng pag-ibig ko sa iyo ay mananatiling buhaySa bawat sulok ng aking gunita.

Hayaan mong dalhin ako ng daloy ng gabiSa mga pangarap na ikaw ang katabiSalamat sa sandaling ako’y naniwalaNa ang pag-ibig ay hindi laging masayaNgunit laging totoo, laging malaya.

Paalam sa pangarap.Paalam.