สายตาที่หาเจอ

มองผ่านหน้าต่างที่เต็มไปด้วยหยดฝนเมืองทั้งเมืองดูหม่นเหมือนใจที่กำลังสับสนกี่ข้อความที่ส่งไป แต่เธอก็ยังนิ่งเฉยเหมือนฉันเป็นเพียงใครสักคนที่เธอไม่เคยจะมองเห็นทุกย่างก้าวบนทางเดินเดิมๆ ที่เราเคยไปวันนี้กลับดูว่างเปล่า แค่เธอไม่เดินอยู่ข้างกาย

หรือเป็นเพราะฉันเองที่เผลอคิดไปไกลหรือเป็นเพราะใจเธอไม่เคยมีที่ให้ฉันพักพิงคำถามมากมายวนเวียนอยู่ในใจทุกคืนวันอยากรู้ว่าเธอรู้สึกอะไรบ้างไหมในตอนนี้

แค่อยากให้รู้ว่าใจดวงนี้มันเฝ้าแต่รอเธอท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่สายตากลับหาเจอแค่เธอคนเดียวไม่ว่าจะนานเท่าไหร่ แม้ความหวังมันจะริบหรี่แต่ใจก็ยังคงรักเธอแบบนี้ ไม่เคยเปลี่ยนไปได้โปรดหันมามองกันสักครั้ง ให้ฉันได้รู้ว่ามีทางที่หัวใจของเราจะเดินทางไปพร้อมกัน

วันเวลาที่ผ่านไปเหมือนจะตอกย้ำให้จำว่าความรักที่ให้ไป มันช่างดูเลือนลางและมืดดำภาพถ่ายในโทรศัพท์ยังคงชัดเจนอยู่ทุกมุมเธอยิ้มให้กล้อง แต่ฉันทำได้แค่เฝ้ามองผ่านความเสียใจไม่อยากจะฝืน แต่หัวใจมันไม่เคยฟังยังคงดึงดันจะรัก ทั้งที่รู้ว่ามันอาจจะพัง

แค่อยากให้รู้ว่าใจดวงนี้มันเฝ้าแต่รอเธอท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่สายตากลับหาเจอแค่เธอคนเดียวไม่ว่าจะนานเท่าไหร่ แม้ความหวังมันจะริบหรี่แต่ใจก็ยังคงรักเธอแบบนี้ ไม่เคยเปลี่ยนไปได้โปรดหันมามองกันสักครั้ง ให้ฉันได้รู้ว่ามีทางที่หัวใจของเราจะเดินทางไปพร้อมกัน

หากความรักคือการเรียนรู้ที่จะปล่อยวางทำไมใจของฉันถึงยังติดอยู่ในความทรงจำที่เลือนลางถ้าเธอไม่รักกัน ก็บอกมาให้ชัดเจนอย่าให้ฉันต้องเป็นคนเดียวที่ยังคงวนเวียนอยู่กับคำว่าเรา

แค่อยากให้รู้ว่าใจดวงนี้มันเฝ้าแต่รอเธอท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่สายตากลับหาเจอแค่เธอคนเดียวไม่ว่าจะนานเท่าไหร่ แม้ความหวังมันจะริบหรี่แต่ใจก็ยังคงรักเธอแบบนี้ ไม่เคยเปลี่ยนไปได้โปรดหันมามองกันสักครั้ง ให้ฉันได้รู้ว่ามีทางที่หัวใจของเราจะเดินทางไปพร้อมกัน

ได้โปรดมองมาที่ฉันคนนี้แม้จะเป็นเพียงแค่เสี้ยวนาทีที่เธอจะหันมา...

แค่เธอคนเดียวที่ยังรออยู่ตรงนี้ตลอดไป...