ค่ำคืนลมพัดกลิ่นหวน

กลิ่นจันทร์จางจางในค่ำคืนนี้พัดพาฤดีให้หวนคำนึงภาพวันเก่าก่อนที่เคยตราตรึงยังคงซาบซึ้งไม่เคยจางหายไปสายลมแผ่วเบาพรมผ่านพฤกษาเหมือนดั่งน้ำตาที่รินไหลรดใจความรักที่เคยฝากไว้ไกลไกลยังคงเก็บไว้ในห้วงนิทรา

โอ้ความหลังครั้งเก่าที่ผ่านพ้นยังคงท่วมท้นในใจดวงนี้เหมือนดั่งมนตราที่คอยพัดวีให้ใจดวงนี้โหยหาอาวรณ์กาลเวลาเปลี่ยนผ่านไปไม่หยุดยั้งแต่ความรักยังคงอยู่ทุกขั้นตอนเปรียบดั่งดวงดาวที่คอยสั่นคลอนท่ามกลางความมืดมิดของราตรีกาล

หากเพียงย้อนเวลาคืนกลับมาได้จะขอเก็บความหมายไว้ให้คงมั่นไม่ให้ความเหงาพรากเราจากกันในคืนที่ฝันยังมีเพียงเราสองคน

โอ้ความหลังครั้งเก่าที่ผ่านพ้นยังคงท่วมท้นในใจดวงนี้เหมือนดั่งมนตราที่คอยพัดวีให้ใจดวงนี้โหยหาอาวรณ์กาลเวลาเปลี่ยนผ่านไปไม่หยุดยั้งแต่ความรักยังคงอยู่ทุกขั้นตอนเปรียบดั่งดวงดาวที่คอยสั่นคลอนท่ามกลางความมืดมิดของราตรีกาล

เหลือเพียงกลิ่นจันทร์ที่จางหายไปเหลือเพียงรอยใจที่ยังคงฝังลึกในค่ำคืนที่แสนจะเงียบงันฝากไว้เพียงความทรงจำที่งดงาม