Ey Yâr Rüzgârın Fısıltısı

Yavaş esen rüzgârlar Fısıldar içime eski bir türkü Gönlümde yanar közler Kaybolmuş hayallerle

Tozlu patikalarda yürürüm Yapraklar düşer dallardan sessiz Bir aşk kaldı geride Kalbimde sızlar her adımda Gökyüzü ağlar üzerime Toprak kokusu dolar burnuma Unutamadım o bakışları Gece yıldızları söyler adını Rüzgâr taşır sesini uzaklara Yalnızlık sarar dört yanımı Hayat akar nehir gibi Dönmez geri akan sular

Gel artık ey yâr, doldur boşluğumu Kalbimde fırtına kopar sensiz Yanımda ol, erit bu buzları Aşkın ateşiyle yanayım ben Gel artık ey yâr, sustur bu acıyı Gönlümde çiçekler açsın senle Dön geri, bırakma böyle yalnız Birleşelim biz, sonsuza dek

Döner durur dünya başımda Renkler akar gözlerimde Zaman bükülür içimde Hayaller yükselir göklere Kaybolur sınırlar her yerde Ruhum uçar özgürce Gizemli bir ateş içimi sarar Uyanır derin bir özlem Dalgalar vurur kıyıma Sonsuz bir şarkı söylerim Kırılır zincirler bedenimde Özgürlük dolar her hücreme

Gel artık ey yâr, doldur boşluğumu Kalbimde fırtına kopar sensiz Yanımda ol, erit bu buzları Aşkın ateşiyle yanayım ben Gel artık ey yâr, sustur bu acıyı Gönlümde çiçekler açsın senle Dön geri, bırakma böyle yalnız Birleşelim biz, sonsuza dek

Yavaş esen rüzgârlar diner Közler söner gönlümde Ama aşk kalır sonsuza Fısıldar içime türkü Ah ah, vay vay...