Kundiman ng Pusong Naghihintay
Dalisay ng Gunita
Kundiman
About
Isang tradisyunal na Kundiman na nagtatampok ng malungkot at madamdaming himig sa triple meter. Ang produksyon ay nakatuon sa pagtatanghal ng isang acoustic guitar na may expressive rubato, na nagbibigay-diin sa lalim ng emosyon at pagdurusa ng isang pusong hindi mapakali.
Lyrics
Sa ilalim ng liwanag ng buwang maputlaAng aking pagsuyo’y tila isang sumpaSa bawat pagpatak ng hamog sa damuhanDoon ko nilililok ang iyong pangalanKay lamig ng gabi, kay bigat ng dibdibSa gitna ng dilim, ikaw ang pilit na tinatawag ng tinig.
Saksi ang mga bituin sa aking paghihintaySa bintanang sarado, sa pusong walang malayAng mga pangakong binitiwan sa hanginAy naglalaho na parang usok na kay daling pawiinHindi man marinig, hindi man mabatidAng pag-ibig kong ito’y sa iyo lamang nakatali at nakakapit.
O, paraluman ng aking mga pangarapBakit ang landas natin ay sadyang mailap?Kahit sa huling hininga ng aking pag-asaAng iyong ngiti pa rin ang aking dala-dalaKundiman ng puso, awit na kay paitSa dulo ng daan, ikaw pa rin ang nais na makamit.
Hindi na mabilang ang mga gabing nagdaanNa ang aking unan ay basang-basa ng luha at lumbayHinahanap-hanap ang init ng iyong mga kamayNa dati’y sandigan sa mundong mapang-awayNgunit ngayong ikaw ay malayo na sa paninginAng tanging naiwan ay ang sakit na hindi kayang aminin.
Kahit ang dagat ay humupa at ang bundok ay gumuhoAng aking katapatan ay mananatiling buoKahit ang oras ay tumigil at ang mundo ay magbagoIkaw pa rin ang tanging pintig sa loob ng aking dugoWalang hangganan, walang katapusanAng pagmamahal na sa iyo ko inialay nang lubusan.
Sa bawat pagaspas ng pakpak ng ibon sa umagaAy may kasamang dalangin na sana’y ikaw ang makasamaNgunit ang tadhana ay sadyang mapaglaroItinulak tayo sa magkabilang dulo ng mundoKaya’t sa awiting ito, ililipat ang lahatNg mga salitang hindi mo man lang nabanaag.
O, paraluman ng aking mga pangarapBakit ang landas natin ay sadyang mailap?Kahit sa huling hininga ng aking pag-asaAng iyong ngiti pa rin ang aking dala-dalaKundiman ng puso, awit na kay paitSa dulo ng daan, ikaw pa rin ang nais na makamit.
Ay, ang pag-ibig na walang kapalitIsang sumpa na sa kaluluwa ay nakaukitKung mamatay man ang apoy sa aking mga mataAng pag-ibig ko sa iyo ay mananatiling buhay at kusa.
Hayaan mong ang hangin ang magdala ng aking himigSa iyong pandinig, sa iyong pag-idlipPaalam na, sinta, sa ilalim ng mga talaAng pag-ibig ko sa iyo ay mananatiling alaalaMananatiling alaala...Mananatiling alaala...
Kundiman ng Pusong Naghihintay
Dalisay ng Gunita
Preview