Gurbet Fırtınası

Gurbet gecesi, içimde fırtına Yıldızlar ağlar, rüzgarla dans eder

Dağların ötesinde kaldı o köy Toprak kokusu, hala burnumda tüter Sevda yarası, kanar durur içimde Gurbet ellerinde, yalnız bir gölgeyim Bahçedeki erik, olgunlaşır mı şimdi Ana kucağı, sıcak soba közü Yollar uzar, feleğin çarkı döner Hasret büyür, her solukta büyür

Ah bu gönül, yanar kavrulur ateşte Eve dön desem, yollar keser beni Hasretin bluesu, çalar sızlar damarda Dön gel desem, sesim yankılanır boşta Gurbet bluesu, ezer ezer ezer Eve dön, eve dön, ey sevgilim

Kışın ilk karı, yağar mı tarlalara Çocuk sesleri, dolmaz mı sokaklara Sevdiğim kızın, gözleri siyah üzüm Bir gülüşüyle, erir mi buzlar içimde Zaman akıp gider, nehir gibi coşar Yıllar ezer, ama ben dimdik ayakta Gurbet acısı, bal olur dilimde Dayanır gönül, en karanlık gecede

Ah bu gönül, yanar kavrulur ateşte Eve dön desem, yollar keser beni Hasretin bluesu, çalar sızlar damarda Dön gel desem, sesim yankılanır boşta Gurbet bluesu, ezer ezer ezer Eve dön, eve dön, ey sevgilim

Şimdi bahar gelir, çiçek açar dallarda Ama içimde solgun bir yaprak kalır O eski türkü, dilimde inler hala Gurbet türküsü, blues olur akar Felek yorar ama, pes etmem ben hala Yüreğimde ateş, sönmez bir kor Eve özlemle, yol alırım karanlıkta Bir gün kavuşuruz, o eski bahçede

Gurbet gecesi, biter mi bir gün Hasret diner mi, ey yolcu gönül Eve dön, eve dön...