Alikabok sa Lungsod

Alikabok sa kalsada, sumasabay sa agosNg mga paa na pagod, sa lungkot ay kaposTinitingala ang langit na natatakpan ng bakalNaghahanap ng bituin sa gitna ng ingay at dasalDala ko ang amoy ng lupa pagkatapos ng ulanSa dibdib ay nakatago, baon kong nakaraanBawat hakbang ay pilit, bawat hinga ay bitinSa lungsod na ito, ako ba ay may hihintayin?

Kumukutitap ang paligid, hindi ko matantoKung ito ba ay liwanag o ilusyong totooAng tibok ng puso ko, tila may hinahanapSa gitna ng mga aninong sa akin ay kayakap

Lipad ng isip, pabalik sa datiKung saan ang gabi ay payapa at hindi nagmamadaliDito sa gitna ng lunsod na walang tuluganHinahanap ko ang sarili sa bawat daananLipad ng isip, sa ilalim ng buwanAng alaala mo ang aking huling kanlungan

Siksikan sa tren, mga mukhang walang kiboParang mga manikang kontrolado ang bawat kuroNasaan na ang halakhak sa ilalim ng puno?Nasaan na ang init ng yakap na totoo?Lumipas ang oras, parang tubig sa kamayAng pangarap na binuo, unti-unting humihiwalayNgunit sa bawat pintig, may himig na nananatiliIsang lumang awitin na sa puso ko ay naghahari

Kumukutitap ang paligid, hindi ko matantoKung ito ba ay liwanag o ilusyong totooAng tibok ng puso ko, tila may hinahanapSa gitna ng mga aninong sa akin ay kayakap

Lipad ng isip, pabalik sa datiKung saan ang gabi ay payapa at hindi nagmamadaliDito sa gitna ng lunsod na walang tuluganHinahanap ko ang sarili sa bawat daananLipad ng isip, sa ilalim ng buwanAng alaala mo ang aking huling kanlungan

Huwag mong hayaang lamunin ng dilimAng ningning na dati ay atin, ang dating lihimSa bawat pag-ikot ng mundo, sa bawat paglipasAng pag-asa ay mananatili, hindi magwawakas

Umuwi na tayoSa dating tayoMalayo sa ingayMalapit sa buhay