Alapaap ng Katarungan

Alapaap ay nagbabadya ng ulanSa kalsadang puno ng bakas ng nakaraanDala-dala ang bigat ng bawat hakbangSa lupang tila ayaw nang magbigay ng puwangAng mga kamay na dati’y malambot ang balatNgayon ay gasgas na, sa trabaho’y dilatTinitingnan ang bukas na parang malaboSa gitna ng ingay, ako’y litong-lito.

Naalala ko pa ang haplos ng hanginSa bukid na dati’y malaya nating naratingNgunit ang mga palayan ay naging sementoNilamon na ng bakal ang ating mga kwentoWala na ang kuliglig sa gitna ng gabiNapalitan ng usok, ng pait na mithiNasaan na ang ligaya sa simpleng hapunanKung ang bawat subo ay puno ng utang?

O, bayan kong mahal, bakit ba kay hirapAbutin ang langit sa gitna ng ulap?Ang tinig ng masa ay sadyang mahinaSa harap ng mga taong may hawak ng tasaNgunit hindi titigil ang tibok ng dibdibKahit na ang landas ay puno ng tinikDadaloy ang dugo, aawit ang layaSa kabila ng lungkot, may pag-asa pa.

Tingnan mo ang bata sa tabi ng kalsadaNagtitinda ng sampaguita, walang kalingaAng kanyang mga mata ay puno ng tanongBakit ang katarungan ay laging nagtatago sa dahon?Sana ay marinig ang bulong ng mahirapNa ang tanging nais ay buhay na ganapHindi lang pangarap na hangin ang dulotKundi tunay na ginhawa sa gitna ng takot.

Hindi na mabilang ang mga gabi ng pagtitiisSa bawat pagpatak ng luha, may kaakibat na amisNgunit ang pag-ibig sa lupang sinilanganAy hindi matitinag ng anumang kapangyarihanTayo ang kwento, tayo ang saksiSa bawat pagbangon, tayo ang magwawagi.

O, bayan kong mahal, bakit ba kay hirapAbutin ang langit sa gitna ng ulap?Ang tinig ng masa ay sadyang mahinaSa harap ng mga taong may hawak ng tasaNgunit hindi titigil ang tibok ng dibdibKahit na ang landas ay puno ng tinikDadaloy ang dugo, aawit ang layaSa kabila ng lungkot, may pag-asa pa.

Sa bawat pag-ikot ng araw at buwanHahabiin natin ang bagong kasaysayanHindi na papayag na apihin sa dilimIpaglalaban ang bukas na mas malinaw ang ningningAng mga kamay na dating magkahiwalayNgayon ay magkahawak, sa hirap at alayDahil ang pagbabago ay hindi lang hilingIto ay binubuo sa bawat nating gising.

Hinga nang malalim, kapatid koAng liwanag ay darating, huwag kang susukoSa bawat awit, sa bawat pagtindigTayo ang bukas, tayo ang tinigTayo ang tinig.Tayo ang tinig.