สายลมที่พัดผ่าน

แสงไฟที่ปลายถนนยังคงพร่าเลือนท่ามกลางผู้คนนับหมื่นที่เดินผ่านไปฉันยืนมองเงาตัวเองที่ดูอ่อนไหวในวันที่ใจมันเริ่มจะเหนื่อยล้าคำพูดที่เคยบอกกันว่าเราจะไปถึงฝันมันเหมือนภาพจำที่เลือนหายไปตามกาลเวลา

ความเงียบเหงาที่รายล้อมรอบตัวเรามันช่างยาวนานเหลือเกินในคืนที่ไร้ดาวอยากจะย้อนวันเวลาที่เคยมีเธอข้างกายแต่สุดท้ายก็ได้แค่เพียงลมหายใจที่ว่างเปล่า

ฝากเพลงนี้ไปกับสายลมที่พัดผ่านไปหาคนที่ฉันยังคงเฝ้ารอคอยอยู่ตรงนั้นแม้รู้ดีว่าเราคงไม่มีวันได้พบกันแต่ใจดวงนี้ยังคงรักเพียงเธอไม่เสื่อมคลายในเมืองที่วุ่นวาย ฉันยังคงเหงาอยู่เดียวดายรอคอยเพียงคำตอบจากความรักที่เลือนหายไป

หากว่าความทรงจำคือเข็มนาฬิกาฉันคงหมุนมันกลับไปหาวันที่เรายังผูกพันไม่ต้องมีคำสัญญาให้มากมายแค่มีเธออยู่เคียงข้างกันในวันที่ใจไหวหวั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับคนอย่างฉัน

ฝากเพลงนี้ไปกับสายลมที่พัดผ่านไปหาคนที่ฉันยังคงเฝ้ารอคอยอยู่ตรงนั้นแม้รู้ดีว่าเราคงไม่มีวันได้พบกันแต่ใจดวงนี้ยังคงรักเพียงเธอไม่เสื่อมคลายในเมืองที่วุ่นวาย ฉันยังคงเหงาอยู่เดียวดายรอคอยเพียงคำตอบจากความรักที่เลือนหายไป

เหลือเพียงความเงียบงัน...และหยดน้ำตาที่ไหลรินแค่ในใจ... ยังคงมีเพียงแค่เธอ