Bituin sa Karimlan
Nalantang Bulaklak
Kundiman
About
Isang tradisyunal na Kundiman na nagtatampok ng malungkot at madamdaming boses na sinasabayan ng masining na pagkalabit ng gitara. Ang komposisyon ay nasa triple meter na may malalim na pagpapahalaga sa emosyonal na rubato, na naglalayong ilarawan ang hapdi ng pag-ibig na hindi maabot.
Lyrics
Sa ilalim ng liwanag ng buwan na maputlaTinitiis ang lamig ng gabing walang kasamaAng bawat pintig ng puso ay tila isang sumpaSa bawat paghinga, pangalan mo ang naaalalaKay tagal kong hinintay ang iyong paglingonNgunit hangin lang ang kayakap sa bawat panahon.
Ang mga bulaklak sa hardin ay nalalanta na rinTulad ng pag-asang sa puso ko ay itinanimBakit kailangang maging ganito ang tadhana?Ang magmahal nang tapat, kapalit ay luha at dusaHindi man masabi sa iyo ang lihim na nadaramaSa bawat taludtod, ikaw ang tanging diwa.
O, kay sakit ng umibig sa isang bituinNa abot-tanaw ngunit hindi kayang angkininSa bawat pagpatak ng luha sa aking mga mataIkaw pa rin ang dalangin, sa bawat paghingaKahit na ang mundo ay magbago at lumipasAng pag-ibig ko sa iyo ay mananatiling wagas.
Naaalala ko pa ang iyong mga ngitiNa nagbibigay liwanag sa madilim na gabiNgunit ngayon, ang mga alaala ay kay hapdiParang mga tinik na sa dibdib ay nakataliSana’y malaman mo ang bigat ng aking dalahinNa kahit sa panaginip, ikaw ang aking kapiling.
Kung ang langit ay may pakinig sa aking pagsamoIparating mo sa kanya ang hirap ng puso koHindi man ako karapat-dapat sa kanyang paninginAng pag-ibig na ito ay akin nang dadalhinHanggang sa dulo ng aking mga arawSa mundong ito na puno ng pag-aalinlangan at lumbay.
Ang agos ng ilog ay patungo sa dagatGanyan din ang aking pag-ibig na hindi magwawakasKahit na malayo ka at hindi na muling makikitaAng alaala mo ay mananatiling buhay at sariwaHindi na kailangan ng kapalit o ng pangakoSapat na ang minsan, minahal kita nang totoo.
O, kay sakit ng umibig sa isang bituinNa abot-tanaw ngunit hindi kayang angkininSa bawat pagpatak ng luha sa aking mga mataIkaw pa rin ang dalangin, sa bawat paghingaKahit na ang mundo ay magbago at lumipasAng pag-ibig ko sa iyo ay mananatiling wagas.
Nasaan na ang tamis ng ating mga usapan?Nawala na ba sa hangin, kasama ng nakaraan?Ang tanging naiwan ay ang malamig na simoyNa humahaplos sa pusong sa iyo ay nakaukit nang tuloy.
Lilipas ang gabi, darating ang bagong umagaNgunit ang puso ko ay ikaw pa rin ang kasamaSa katahimikan, sa dulo ng aking kantaMahal kita...Mahal kita...Hanggang sa huling paghinga.
Bituin sa Karimlan
Nalantang Bulaklak
Preview