หยาดเหงื่อบนแผ่นดิน

หยาดเหงื่อที่รินไหลอาบแผ่นดินที่แห้งผากตะวันลับขอบฟ้าทิ้งความหวังไว้เพียงเลือนรางมือที่หยาบกร้านคู่นี้ยังคงก้มหน้าทำตามทางหวังเพียงให้คนข้างหลังได้มีกินมีใช้ในวันพรุ่ง

ถนนเส้นเดิมที่เดินผ่านซ้ำมานานปีรอยเท้าที่ย้ำลงบนดินโคลนที่แสนเปียกปอนเสียงถอนหายใจของพ่อแม่ผู้เฝ้าคอยด้วยใจสั่นคลอนความฝันที่ถูกฝังกลบไว้ใต้รอยไถที่แตกแยก

ใครเล่าจะมองเห็นน้ำตาที่ร่วงหล่นใครเล่าจะสนคนข้างล่างที่ต้องทนสู้ไปในวันที่ความยุติธรรมเป็นเพียงแค่คำขานไขและผู้มีอำนาจยังคงตักตวงไม่เคยพอ

ชีวิตคือการต่อสู้บนเส้นทางที่มองไม่เห็นปลายแบกรับความหวังมากมายท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำแม้โลกจะหมุนเปลี่ยนไปแต่ความจริงยังคงตอกย้ำว่าหยาดเหงื่อของคนจนคือรากฐานของแผ่นดินนี้

นโยบายสวยหรูที่พ่นออกมาจากจอแก้วแต่ข้าวในนาวันนี้ยังคงแพงกว่าค่าแรงที่ได้มาความเหลื่อมล้ำที่กั้นขวางเหมือนกำแพงที่สูงเสียดฟ้าเราถูกทอดทิ้งให้เป็นเพียงตัวประกอบในละครฉากเดิม

ลูกหลานที่ต้องจากบ้านไปแสวงหาโชคชะตาทิ้งคนแก่เฝ้าเรือนกับความเหงาที่เกาะกินใจเมืองหลวงที่ดูยิ่งใหญ่กลับกลายเป็นกรงขังที่กว้างไกลความฝันของคนชนบทถูกดูดกลืนหายไปกับแสงสี

ชีวิตคือการต่อสู้บนเส้นทางที่มองไม่เห็นปลายแบกรับความหวังมากมายท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำแม้โลกจะหมุนเปลี่ยนไปแต่ความจริงยังคงตอกย้ำว่าหยาดเหงื่อของคนจนคือรากฐานของแผ่นดินนี้

หากเสียงนี้ส่งไปถึงคนที่อยู่บนหอคอยงาช้างขอให้หยุดมองข้ามหัวใจที่ยังเต้นอยู่ข้างล่างบ้างได้ไหมเราไม่ได้ขออะไรมากไปกว่าศักดิ์ศรีที่เท่าเทียมกันขอแค่ให้ความยุติธรรมนั้นมีตัวตนจริงในวันนี้

ตราบใดที่ดวงอาทิตย์ยังขึ้นทางทิศเดิมตราบนั้นเราจะยังไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาที่ขีดไว้จะใช้มือคู่นี้ร่วมกันสร้างวันใหม่ที่สดใสให้ลูกหลานของเราได้ภูมิใจในแผ่นดินที่เขายืน

ชีวิตคือการต่อสู้บนเส้นทางที่มองไม่เห็นปลายแบกรับความหวังมากมายท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำแม้โลกจะหมุนเปลี่ยนไปแต่ความจริงยังคงตอกย้ำว่าหยาดเหงื่อของคนจนคือรากฐานของแผ่นดินนี้

ยังคงเดินต่อไป... บนทางที่แสนยาวไกลยังคงสู้ต่อไป... เพื่อวันของเราหยาดเหงื่อนั้นยังคงรินไหล...เพื่อแผ่นดินของเรา... ตลอดไป