Semento at Sumpa

Usok at alikabok sa kalsadang mainitTingin sa malayo, ang bukas ay pilitBawat hakbang, may bigat na dalaSa mundong mapaglaro, tayo ang bida

Gising sa madaling araw, kape ay malamigSa bawat sulok ng eskinita, may lihim na tinigMga matang pagod, sa pangarap ay nakatitigKahit ang bulsa’y butas, sa prinsipyo ay higpitSemento ang saksi sa pawis na tumutuloSa gitna ng trapik, ang buhay ay nagbabagoHindi susuko, kahit ang daan ay matarikAng bawat salita ko, sa dibdib ay tumitirik

Itaas ang kamao, sa gitna ng unosSa mundong mapanghusga, tayo ang tutubosHindi matitinag, kahit anong hamonAng boses ng kalye, lalampas sa panahonTayo ang kwento, tayo ang pag-asaSa bawat pagbigkas, may bagong kabanata

Tingnan mo ang paligid, ang gulo ay siningMga batang naglalaro, sa hirap ay gisingHindi kailangan ng ginto para maging hariSapat na ang dangal, sa gitna ng pighatiMabilis ang ikot, parang gulong ng tadhanaAng bawat pagkakamali, aral na nakatalaHindi tayo susunod sa agos ng ibaDahil ang sariling landas, tayo ang gumagawa

Hinga nang malalim, ramdamin ang tibokAng lakas na nanggaling sa loob, hindi matitinag ang tuktokKahit anong pader, kayang gibainBasta’t ang puso, sa tama ay dadalhin

Itaas ang kamao, sa gitna ng unosSa mundong mapanghusga, tayo ang tutubosHindi matitinag, kahit anong hamonAng boses ng kalye, lalampas sa panahonTayo ang kwento, tayo ang pag-asaSa bawat pagbigkas, may bagong kabanata

Tuloy lang ang labanSa bawat salita, may kapangyarihanHindi tayo mawawalaDito sa kalsada, tayo ang bidaTayo ang bidaHanggang sa dulo, hanggang sa dulo.