Anino sa Pagitan ng Gusali

Sa gitna ng usok at alikabok ng lungsodMay bulong ang hangin na hindi ko matapos-taposDahan-dahang gumagapang, tila aninong lumilipasSa bawat kanto, may alaala tayong winakasan

Tingnan mo ang buwan, nakasilip sa pagitan ng mga gusaliKasing-labo ng ating usapan noong huling gabiMay tamis pa ang kape, ngunit malamig na ang tasaParang tayo, naghahanap ng sagot sa isang maling kumpasHindi na mabilang ang mga hakbang na pabalikSa kalsadang puno ng pangarap na napunitAng bawat nota ng gabi ay may dalang paitNgunit sa aking dibdib, ikaw pa rin ang nakaukit

Bakit ba mahirap bitawan ang nakaraan?Parang sinulid na kusot, unti-unting hinihilaSa bawat pag-ikot, sa bawat paghingaAng lihim ng puso ay hindi maitatago ng tulaWala na ang bukas na ating binuo sa isipNapawi na ang init, napalitan ng panaginipNgunit heto pa rin, humaharap sa dapit-haponNaghihintay ng himig na magpapatahan sa panahon

Tingnan mo ang buwan, nakasilip sa pagitan ng mga gusaliKasing-labo ng ating usapan noong huling gabiMay tamis pa ang kape, ngunit malamig na ang tasaParang tayo, naghahanap ng sagot sa isang maling kumpasAng bawat kanto ay saksi sa ating paglisanSa mga pangakong napako sa gitna ng daanNgunit sa paglipas ng bawat sandaliAng totoo ay nananatili, kahit tayo ay hindi na muli

Hayaan mong dalhin ng hangin ang mga salitaSa dulo ng kalsada, sa dulo ng alaalaHayaan mong ang gabi ang maging saksiSa tulang hindi natapos, sa pag-ibig na nagwagiSa katahimikan, sa dilim, sa lamigIkaw pa rin ang aking napipiling himigLumipas man ang lahat, mananatili kang tapatSa alaala ng isang gabing hindi na magbabalikHindi na magbabalikHindi na muli.