ลำนำใต้แสงจันทร์

ยามอาทิตย์อัสดงลงลับเหลี่ยมเขาฝากลมแผ่วเบาพัดพาความคิดถึงถึงวันวานที่เคยหวานชื่นตราตรึงใจยังรำพึงถึงใบหน้าคนไกลหยาดน้ำค้างพร่างพรมบนกลีบดอกไม้เปรียบดังดวงใจที่รอคอยการกลับมา

แสงจันทร์นวลชวนให้ใจหวั่นไหวมองดูเงาไม้ไหวเอนตามแรงลมถ้อยคำรักที่เคยเอ่ยชื่นชมยังคงบ่มเพาะอยู่ในห้วงนิทรากาลเวลาอาจหมุนผ่านไปเนิ่นนานหนักหนาแต่กาลเวลาไม่อาจลบเลือนความทรงจำ

โอ้ความรักที่ลอยล่องในม่านหมอกเหมือนดั่งหยอกเย้าใจให้ถลำรักนิรันดร์ที่ฝากไว้ในลำนำเป็นดั่งถ้อยคำที่ใจเฝ้าประคองแม้คืนวันจะผันเปลี่ยนหมุนเวียนไปใจดวงนี้ยังคงรักเพียงแต่น้องรอคอยวันที่จะได้มาสมปองครองคู่เคียงกันใต้แสงจันทร์นวลใย

ท่ามกลางความเงียบงันที่ล้อมรอบกายความคิดถึงมากมายยังคงวนเวียนเปรียบดั่งดวงดาวที่ส่องสว่างไม่แปรเปลี่ยนแม้ความมืดมิดจะวนเวียนเข้ามาบัง

โอ้ความรักที่ลอยล่องในม่านหมอกเหมือนดั่งหยอกเย้าใจให้ถลำรักนิรันดร์ที่ฝากไว้ในลำนำเป็นดั่งถ้อยคำที่ใจเฝ้าประคองแม้คืนวันจะผันเปลี่ยนหมุนเวียนไปใจดวงนี้ยังคงรักเพียงแต่น้องรอคอยวันที่จะได้มาสมปองครองคู่เคียงกันใต้แสงจันทร์นวลใย

เพียงคำมั่นสัญญาที่ฝากไว้แม้นานเพียงใดใจยังคงเฝ้ารอรอวันนั้น... วันที่เราได้พบกันวันคืนที่แสนหวาน... จะหวนมา