เงาจันทร์ในบทเพลง

สายลมพัดผ่านเงาจันทร์ที่เลือนรางกลิ่นดอกแก้วจางจางในความเงียบงัน

ในคืนที่ดาวกระซิบข้างหน้าต่างใจฉันยังคงวางไว้ที่เดิมรอยยิ้มที่เคยแต้มสีสันในใจเริ่มจางเหมือนภาพวาดบนผืนทรายที่คลื่นซัดหายไปความทรงจำไหลวนดั่งสายน้ำไม่เคยหยุดนิ่งท่ามกลางความวุ่นวายที่หมุนไปไม่เคยรอ

เสียงดนตรีในใจยังคงบรรเลงเป็นจังหวะชีวิตที่ซ่อนความลับไว้ใต้เงาของความเหงาเราต่างเป็นเพียงละอองฝุ่นในจักรวาลกว้างใหญ่ที่พยายามจะคว้าความหมายในคืนที่มืดมิดปล่อยใจไปกับทำนองที่ไม่มีวันจบสิ้นให้ความรู้สึกนำทางไปในที่ที่เคยฝัน

หากเวลาหยุดหมุนเพียงชั่วขณะหนึ่งฉันคงจะเอ่ยคำที่ยังติดค้างอยู่ในใจว่าความรักคือบทเพลงที่ซับซ้อนเกินกว่าจะเข้าใจมีทั้งความอ่อนหวานและรอยร้าวที่ยากจะลบเลือนเราต่างเรียนรู้ที่จะเต้นรำไปกับความไม่แน่นอนในโลกที่หมุนวนด้วยจังหวะที่ไม่มีใครกำหนดได้

ในคืนที่ดาวกระซิบข้างหน้าต่างใจฉันยังคงวางไว้ที่เดิมรอยยิ้มที่เคยแต้มสีสันในใจเริ่มจางเหมือนภาพวาดบนผืนทรายที่คลื่นซัดหายไปความทรงจำไหลวนดั่งสายน้ำไม่เคยหยุดนิ่งท่ามกลางความวุ่นวายที่หมุนไปไม่เคยรอ

คืนนี้ยังคงยาวไกลเกินกว่าจะหลับใหลปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความเงียบงันจนกว่าแสงเช้าจะมาเยือน...จนกว่าความทรงจำจะเลือนหายไปในอากาศเพียงแค่ปล่อยให้มันเป็นไป...เพียงแค่ปล่อยให้มันเป็นไป...