Buhay na Nakakatawa

Gising na naman ang diwa sa tunog ng kalderoSi nanay ay nagwawala, hanap ang nawawalang sementoSabi ko sa kanya, "Nay, baka nasa ilalim ng kama"Pero ang sagot niya, "Huwag kang pilosopo, baka gusto mong mapatama"Ang aga-aga pa, ang init ng ulo ay abot hanggang kisameParang naghahanap ng away kahit wala namang mangyayari

Lumabas ako ng bahay, sinalubong ng usok ng tambutsoSi Mang Kanor ay nakatambay, may hawak na basong puroSabi niya, "Pare, ang buhay ay parang sugal sa kanto"Minsan ay panalo, madalas ay talo, laging nakapakoAng suot niyang tsinelas ay magkaiba ang kulay at tatakPara siyang modelo ng fashion na galing sa basurahan na malawak

Heto na naman ang buhay na nakakalokaSa dami ng problema, nakalimutan nang tumawaPero teka, huminga nang malalim, huwag magpadalaAng mundo ay paikot-ikot, parang gulong ng karwahe na sira

Oh, buhay na nakakatawa, parang teleserye sa haponLahat tayo bida, kahit puro sablay ang ating mga hamonSumayaw sa tugtog ng sariling kumpas ng ating mga paaKahit butas ang bulsa, basta masaya, buhay ay kay gandaHuwag nang mag-alala, ang problema ay lilipas dinParang utang na matagal, kusa ring maglalaho sa hangin

Pumunta ako sa opisina, ang boss ay parang leon na gutomHinihingi ang report na dapat ay tapos na noong nakaraang buwan pa, haponSabi ko, "Sir, ang printer ay nag-alsa balutan, ayaw nang makisama"Tumingin siya sa akin nang masama, parang gusto akong ipakain sa pating na may dramaBakit ba ang mundo ay laging nagmamadali sa wala?Samantalang ang oras ay parang pagong na naglalakad sa kalsada

Minsan gusto ko na lang maging pusa na laging natutulogWalang iniisip na bayarin, walang deadline na sumusubokPero heto pa rin tayo, humaharap sa hamon ng tadhanaKahit na mukhang ewan, basta ang puso ay laging handa

"Alam mo, pare, ang buhay, parang kape lang 'yan.Minsan matamis, minsan mapait.Pero kung hindi mo iinumin, lalamig lang 'yan.Kaya sige, higupin mo na habang mainit pa.Huwag mong hayaang matapon ang swerte mo sa sahig."

Oh, buhay na nakakatawa, parang teleserye sa haponLahat tayo bida, kahit puro sablay ang ating mga hamonSumayaw sa tugtog ng sariling kumpas ng ating mga paaKahit butas ang bulsa, basta masaya, buhay ay kay gandaHuwag nang mag-alala, ang problema ay lilipas dinParang utang na matagal, kusa ring maglalaho sa hangin

Kaya ngumiti ka na lang, kahit ang ngipin ay may tingaAng mahalaga ay buhay, at ang saya ay hindi nawawalaSige, hataw pa!Hataw pa sa saya!