Indayog ng Isla

Pagpag ng alikabok sa lumang tsinelasSa ilalim ng araw, buhay ay lumilipasHindi kailangang magmadali sa paglakadDahil ang bukas ay kusa ring darating sa lahatAng hangin sa kalsada ay may dalang payapaKahit ang bulsa ay madalas na walang laman paSapat na ang ngiti ng kapitbahay sa umagaPampalipas ng gutom, pampawi ng kaba.

Tingnan mo ang dagat, kay tamis ng alonSumasabay sa pintig ng pusong nagmamatyag ngayonHindi alintana ang bigat ng mga pasaninDahil ang bawat hakbang ay may dalang hangarinKahit ang langit ay tila nagbabadyang magdilimAng liwanag sa loob ay hindi kayang patayinSa bawat patak ng ulan sa bubungan nating lumaMay himig ng pag-asa na hatid ay ginhawa.

Iwagayway ang kamay sa ilalim ng buwanHayaan ang alon ang magturo ng daanHuwag nang mag-alala sa mundong maguloDito sa ating isla, tayo ay buoIsabay ang kaluluwa sa indayog ng mundoWalang maiiwan, walang talo sa duloIsabay ang kaluluwa sa indayog ng mundo.

Tingnan ang mga bata sa lansangang naglalaroWalang inaalala, walang hinanakit sa pusoAng yaman ay wala sa pilak at gintoNasa samahan nating totoo at hindi litoKahit ang kalsada ay baku-bako ang daanAng bawat paghakbang ay may kasamang katapatanHuwag mong itago ang tunay na kulay ng buhayIpakita sa mundo, tayo ay matibay.

Iwagayway ang kamay sa ilalim ng buwanHayaan ang alon ang magturo ng daanHuwag nang mag-alala sa mundong maguloDito sa ating isla, tayo ay buoIsabay ang kaluluwa sa indayog ng mundoWalang maiiwan, walang talo sa duloIsabay ang kaluluwa sa indayog ng mundo.

Hinga nang malalim, pakiramdaman ang paligidAng lahat ng sakit ay kusang napaparam, napapahidAng pag-ibig sa kapwa ang siyang tanging sandataSa gitna ng unos, tayo ang magiging talaHuwag kang bibitiw, huwag kang susukoAng liwanag ng umaga ay abot-tanaw na natin, kasama ko.

Paglubog ng araw, kulay kahel ang paligidTahimik ang gabi, walang naririnig na ingitTanging ang tinig ng kalikasan ang umaawitSa pusong uhaw sa katahimikan, ito ang gamitTayo ay magpahinga, bukas ay panibagoIpunin ang lakas, huwag maging litoAng buhay ay isang awit na dapat nating sayawinHanggang sa dulo ng ating makakaya, ating abutin.

Iwagayway ang kamay sa ilalim ng buwanHayaan ang alon ang magturo ng daanHuwag nang mag-alala sa mundong maguloDito sa ating isla, tayo ay buoIsabay ang kaluluwa sa indayog ng mundoWalang maiiwan, walang talo sa duloIsabay ang kaluluwa sa indayog ng mundo.

Hayaan ang alon, hayaan ang hanginAng payapang bukas, ating kakamtinSa bawat paghinga, may pag-asaSa bawat paghakbang, may ligaya