Sumpa sa Harap ng Pintuan

Sa ilalim ng liwanag ng buwanNakatayo sa harap ng iyong pintuanDala ang pusong may kaba at pag-asaSana’y mapakinggan ang aking pagsintaAng simoy ng hangin ay tila nagbubulongNg mga salitang sa isip ay nagkukulong

Hindi man marahas ang aking paglapitSa iyong bintana, ako ay nakatitigNais ko lang sanang ikaw ay masilayanKahit saglit lang, sa gitna ng katahimikanAng gabi ay saksi sa aking paghihintaySa isang ngiti mo, buhay ko ay makulay

Dinggin mo sana ang himig na alayMula sa pusong sa iyo ay laging nakahimlayHindi man karapat-dapat sa iyong gandaIaalay ang buhay, maging iyong alipin sintaSa bawat nota, pangako ay nakataliNa ikaw lang ang tanging nais sa aking tabi

Ang mga bituin ay nagniningning sa taasTila mga saksi sa pag-ibig na wagasHuwag sanang isiping ako’y nagmamadaliSapat na ang makita kang mahimbing ang pighatiDahil sa bawat tibok ng aking dibdibPangalan mo ang siyang laging binabanggit

Kung sakaling ang bukas ay magbago ang ihipAng pagtingin ko sa iyo ay hindi lilipas, hindi mawawaglitKahit pa ang gabi ay maging umagaDito lang ako, sa iyong pintuan, nakahanda

Dinggin mo sana ang himig na alayMula sa pusong sa iyo ay laging nakahimlayHindi man karapat-dapat sa iyong gandaIaalay ang buhay, maging iyong alipin sintaSa bawat nota, pangako ay nakataliNa ikaw lang ang tanging nais sa aking tabi

Lilisanin ko man ang iyong bakuranBitbit ang pag-asang may bukas na darating sa tahananMatulog ka nang mahimbing, aking hirangHanggang sa muli nating pagkikita, aking mahal.