ม่วนซื่นโฮแซวในงานบุญ

โอ้ละน้อ... เสียงแคนแว่วมาตามลมปลุกใจให้ชื่นชม หัวใจคนไกลบ้านมื้อนี้เฮามารวมกัน ให้สุขสันต์สำราญเต้นรำให้เบิกบาน ในงานบุญบ้านเฮา

แดดร่มลมตกจวนค่ำ ยามตะวันลับไปหนุ่มสาวพร้อมหน้าพร้อมตา มาจ้องตากันไว้ใส่ผ้าซิ่นลายสวยงาม รอยยิ้มพิมพ์ใจความทุกข์ที่เคยมีมา ให้มันลอยหายไปกับสายลม

เสียงแคนเป่าพริ้วล่องลอย ดั่งมนตราสะกดใจจังหวะสนุกเร้าอารมณ์ ให้คนได้ร่วมก้าวไปจะแก่จะหนุ่มจะสาว มารวมกันตรงนี้ไงไม่มีอะไรจะสุขใจ เท่าได้มาเจอกันในคืนงาน

ม่วนซื่นโฮแซว ให้มันดังสนั่นไปถึงดวงดาวชีวิตมันสั้นนักหนา อย่ามัวแต่เศร้าให้ใจมันปวดร้าวมาหมุนมาหมอบมาเต้น ให้โลกได้รับรู้ข่าวว่าคนบ้านเฮานั้นมีแต่ความสุข ให้ใจมันฟูฟ่องไป

ม่วนซื่นโฮแซว ให้มันดังสนั่นไปถึงดวงดาวลืมความเหนื่อยล้าที่เจอ ให้พ้นออกไปจากใจชั่วคราวจับมือกันไว้คนดี ให้ความรักเราสุกสกาวในค่ำคืนที่แสนงดงาม ของพวกเราชาวบ้านเฮา

หากวันพรุ่งนี้ต้องจากไป ไกลสุดสายตาแต่ความทรงจำในคืนนี้ จะยังคงรักษาเก็บไว้ในใจเป็นแรงใจ ให้ก้าวเดินต่อไปข้างหน้าไม่ว่าจะเจอกับอะไร เราจะยังคงยิ้มสู้ไปพร้อมกัน

เห็นดาวบนฟ้าพราวพราย เหมือนประกายในดวงตาความรักความผูกพันที่ให้กัน มันมีค่ากว่าสิ่งใดหนาขอบคุณมิตรภาพที่ดี ที่มีให้กันตลอดมาให้เสียงเพลงนี้เป็นสัญญา ว่าเราจะไม่ลืมกัน

ม่วนซื่นโฮแซว ให้มันดังสนั่นไปถึงดวงดาวชีวิตมันสั้นนักหนา อย่ามัวแต่เศร้าให้ใจมันปวดร้าวมาหมุนมาหมอบมาเต้น ให้โลกได้รับรู้ข่าวว่าคนบ้านเฮานั้นมีแต่ความสุข ให้ใจมันฟูฟ่องไป

ม่วนซื่นโฮแซว ให้มันดังสนั่นไปถึงดวงดาวลืมความเหนื่อยล้าที่เจอ ให้พ้นออกไปจากใจชั่วคราวจับมือกันไว้คนดี ให้ความรักเราสุกสกาวในค่ำคืนที่แสนงดงาม ของพวกเราชาวบ้านเฮา

เสียงแคนยังคงบรรเลง สั่งลาคืนนี้ไปความสุขยังคงอยู่ในใจ ไม่เคยจางหายไปไหนแล้วพบกันใหม่ ในวันบุญบ้านเฮา...โอ้ละน้อ... สุขจริงหนอ คืนนี้...