ม่วนซื่นโฮแซวกลางทุ่งทอง

โอ้ละหนอ... เสียงลมพัดพาใจให้หวนหาจากทุ่งกว้างแดนไกล ส่งใจไปถึงคนทางนั้นม่วนซื่นโฮแซว ให้มันดังสนั่นไปทั่วคุ้ม

แดดส่องลงทุ่งทอง ผองเพื่อนพ้องมาพร้อมหน้ารอยยิ้มเปื้อนใบหน้า พาใจสุขสมอุราข้าวในนาเขียวขจี ปลายปีนี้คงได้เกี่ยวมาเถิดมาเคี้ยวข้าวใหม่ ให้ชื่นใจในฤดูกาลหยุดงานมาม่วนกัน ให้มันลืมความเหงาเศร้ามาร่ายรำให้เบาๆ เอาใจเรามาเชื่อมกัน

โอ้ละหนอ... เสียงแคนแว่วมาพาใจสั่นจังหวะมันเร้าใจ ให้ขยับกายไปตามฝันเสียงเพลงจากหัวใจ ส่งไปถึงคนสำคัญให้โลกนี้เป็นสีสัน ในวันที่มีเราเคียงคู่ม่วนกันให้สุดเหวี่ยง ให้เสียงเพลงนำทางไปความทุกข์ที่มีไว้ ให้มันจางหายไปกับลม

มองดูดาวบนฟ้า พราวระยับประดับดินเหมือนดั่งคำที่เคยยิน ว่าถิ่นนี้มีความรักคนฮักกันเดินมาจูงมือพาไปร่ายรำลืมเรื่องราวที่เคยช้ำ จำไว้เพียงวันคืนที่ดีชีวิตยังมีหวัง หากเรายังคงมีใจส่งเสียงร้องออกไป ให้ก้องไกลไปถึงดวงดาว

หมุนตัวไปตามจังหวะ ชีวิตนะมันสั้นนักอย่าหยุดพักความสุขไว้ มาแบ่งปันกันให้เต็มที่ให้รอยยิ้มเป็นพยาน ในตำนานความทรงจำว่าครั้งหนึ่งเราเคยทำ ให้วันคืนนั้นมีความหมาย

โอ้ละหนอ... เสียงแคนแว่วมาพาใจสั่นจังหวะมันเร้าใจ ให้ขยับกายไปตามฝันเสียงเพลงจากหัวใจ ส่งไปถึงคนสำคัญให้โลกนี้เป็นสีสัน ในวันที่มีเราเคียงคู่ม่วนกันให้สุดเหวี่ยง ให้เสียงเพลงนำทางไปความทุกข์ที่มีไว้ ให้มันจางหายไปกับลม

ม่วนซื่นกันเถิดหนา ในเวลาที่ยังมีกันเสียงเพลงยังคงหมุนไป เหมือนใจที่ไม่มีวันหยุดโอ้ละหนอ... ให้รักเราคงอยู่ตลอดไปลาแล้วความทุกข์ใจ สุขสดใสในวันใหม่มาเยือนให้เสียงเพลงย้ำเตือน... ว่าเรายังมีความสุขเสมอ