Tanikala ng Pagkamuhi

Ang lupa’y nanginginig sa ilalim ng paaAng langit ay nagbabadyang bumagsak naDinidinig niyo ba ang mga sumpa?

Nakagapos ang kamay sa bakal na tanikalaPinapasan ang bigat ng mundong baluktot ang kalsadaSa bawat sulok ng eskinita, anino ang naghahariHabang ang mga diyos-diyosan sa trono ay nagkakamaliLalamunin ng dilim ang inyong mga pangakoDahil ang katotohanan ay hindi niyo matatago

Puyat na ang mga mataSawa na sa mga salitang walang halagaAng galit ay nag-aapoy sa dibdibHanda nang pumutok, handa nang maningil

Ibagsak ang pader na humaharang sa liwanagIsigaw ang hustisya sa gitna ng unos at dagundongWalang takot, walang urong sa harap ng panganibDugo at pawis ang kapalit ng ating panaginipIto ang sumpa ng bayang hindi na magpapagapi

Tingnan niyo ang paligid, mga bitak sa paderAng hustisya ay paninda, binibili ng mga ganidNagnanakaw sa kaban, busog ang mga tiyanHabang ang taumbayan ay nagtitiis sa kahirapanHindi na kami pipikit, hindi na magbubulag-bulaganAng boses ng masa ang magiging inyong katapusan

Puyat na ang mga mataSawa na sa mga salitang walang halagaAng galit ay nag-aapoy sa dibdibHanda nang pumutok, handa nang maningil

Ibagsak ang pader na humaharang sa liwanagIsigaw ang hustisya sa gitna ng unos at dagundongWalang takot, walang urong sa harap ng panganibDugo at pawis ang kapalit ng ating panaginipIto ang sumpa ng bayang hindi na magpapagapi

Ngayon ang oras ng pagbabayadAng mga tanikala ay mapuputol nang ganapHindi na kami luluhod, hindi na magmamakaawaAng katarungan ay hahanapin, kukunin nang sapilitan!

Ibagsak ang pader na humaharang sa liwanagIsigaw ang hustisya sa gitna ng unos at dagundongWalang takot, walang urong sa harap ng panganibDugo at pawis ang kapalit ng ating panaginipIto ang sumpa ng bayang hindi na magpapagapi

Hindi na magpapagapi!Ang sumpa ay nagaganap na!Wala nang atrasan!Wala nang atrasan!