Sigaw ng Paglaya

Alikabok sa kalsadang binabagtasBitbit ang pangarap na tila kumukupasSa ilalim ng araw, pawis ay tumatagaktakSa bawat hakbang, mundo ay nayayanig, humahagupit ang hampasHindi na mabilang ang gabing nagdaanNaghahanap ng sagot sa gitna ng kawalanAng mga pader na nakatayo sa ating harapanAy guguho rin sa lakas ng ating sigawan

Huwag kang tatalikod, huwag kang susukoSa mundong mapaglaro, tayo ang magpapatakboAng tinig na kinulong, ngayon ay lalayaSa bawat kumpas, tayo ang bida

Sumabay ka sa agos ng hanging matapangHuwag hayaang ang apoy ay tuluyang mamatayItaas ang kamao, ipakita ang tapangSa gitna ng unos, tayo ang magsisilbing gabayWala nang atrasan, wala nang alinlanganAng bukas ay atin, sa ating sariling paraan

Nakita ko ang mga mata mong may halong kabaTakot na baka ang lahat ay maglahong parang bulaNgunit ang puso mo ay hindi basta-bastaMay ningas na nagbabaga, handang lumaban sa kalsadaHindi kailangang maging hari para mapansinSapat na ang katotohanang sa dibdib ay nakatanimHayaan mong ang mundo ay makinig sa atinSa himig ng laya na ating hihilingin

Sumabay ka sa agos ng hanging matapangHuwag hayaang ang apoy ay tuluyang mamatayItaas ang kamao, ipakita ang tapangSa gitna ng unos, tayo ang magsisilbing gabayWala nang atrasan, wala nang alinlanganAng bukas ay atin, sa ating sariling paraan

Hindi tayo anino ng kanilang mga naisTayo ang bagyo na sasalubong sa kanilang bangisAng bawat sugat ay marka ng ating paglalakbaySa mundong ito, tayo ang tunay na buhay

Sumabay ka sa agos ng hanging matapangHuwag hayaang ang apoy ay tuluyang mamatayItaas ang kamao, ipakita ang tapangSa gitna ng unos, tayo ang magsisilbing gabayWala nang atrasan, wala nang alinlanganAng bukas ay atin, sa ating sariling paraan

Tayo ang paraan.Tayo ang bagong bukas.Huwag bibitaw.Huwag bibitaw.Laban lang.