Tanikala ng Hustisya

Sa ilalim ng araw na mapanlinlangAng lupa ay bitak, ang dugo ay kulangBumubulong ang hangin ng mga sumpaSa bayang ang hustisya ay laging tulala

Tingnan mo ang paligid, ang usok ay maitimAng mga anino ay nagtatago sa dilimAng mga kamay na bakal, sa leeg nakahawakSa bawat paghinga, pangarap ay nawawasakTayo ang mga langgam na tinatapakanHabang sila’y nagpipista sa ating kahirapanAng bulsa ay puno, ang konsensya ay hungkagSa bawat pangakong sa hangin ay nalalaglag

Ramdam ko ang init ng nagbabagang galitSa bawat pag-atake, sa bawat pagpilitHindi na tayo pipikit, hindi na luluhodAng katotohanan ay hindi matatapos

Ibagsak ang pader ng mga mapang-apiIpaglaban ang bukas na puno ng pighatiSigaw ng taumbayan, sa langit ay aalingawngawAng hustisya ay gising, hindi na magpapasakop sa arawIbagsak, ibagsak, ang tanikala ay putulinAng bukas ay atin, ating bawiin

Ang mga mukhang huwad, sa entablado’y sumasayawHabang ang sikmura ng bayan ay laging nauuhawNagnanakaw sa dilim, nagpapakitang-tao sa liwanagAng kanilang mga salita ay lason na naglalayagTayo ang boses na hindi nila kayang patahimikinKahit ang ating mga buto ay pilit na babaliinNgunit ang apoy sa puso ay hindi mamamatayDahil ang paglaya ay hindi ibinibigay

Ramdam ko ang init ng nagbabagang galitSa bawat pag-atake, sa bawat pagpilitHindi na tayo pipikit, hindi na luluhodAng katotohanan ay hindi matatapos

Ibagsak ang pader ng mga mapang-apiIpaglaban ang bukas na puno ng pighatiSigaw ng taumbayan, sa langit ay aalingawngawAng hustisya ay gising, hindi na magpapasakop sa arawIbagsak, ibagsak, ang tanikala ay putulinAng bukas ay atin, ating bawiin

Hindi sapat ang luha, hindi sapat ang dasalKailangang tumayo, kailangang maging marangalSa gitna ng unos, tayo ang magiging bagyoPawiin ang takot, burahin ang mga yoyoNg mga gahaman, ng mga mapagsamantalaNgayon ang panahon, tapos na ang pagdurusa

Ang bawat patak ng pawis ay may halagang gintoNgunit ang kapalit ay laging isang pagkataloHindi na tayo papayag, hindi na tayo susukoAng ating pagkakaisa ang siyang magiging pakoSa kabaong ng mga sakim na naghahariAng ating paghihimagsik ay hindi na magmamali

Ibagsak ang pader ng mga mapang-apiIpaglaban ang bukas na puno ng pighatiSigaw ng taumbayan, sa langit ay aalingawngawAng hustisya ay gising, hindi na magpapasakop sa arawIbagsak, ibagsak, ang tanikala ay putulinAng bukas ay atin, ating bawiin

Wala nang atrasanWala nang takotAng bayang nagisingAy hindi na luluhodIbagsak!Ibagsak!Ang bukas ay atin!