Awiting Hindi Matapos-tapos

Nakatingin sa kawalan, sa bintanang malaboInaalala ang mga sandaling tayo ay totooAng kape sa mesa ay unti-unting lumalamigKasabay ng mga pangakong tila napapawidHindi ko mawari kung bakit kailangang lumisanAng init ng yakap mo ay baon ko sa nakaraan

Dahan-dahang gumuguhit ang lungkot sa aking labiBawat pintig ng puso ay may dalang pighatiSana ay maibalik ang oras na nawalaBago pa man tuluyang maglaho ang lahat ng alaala

Pag-ibig na tila bituin sa dilim ng gabiKahit abutin ng umaga, ‘di na muling magkakatabiHahanapin pa rin kita sa bawat sulok ng panaginipKahit ang katotohanan ay pilit akong ipinipikitIkaw ang awiting hindi matapos-taposKahit na ang boses ko ay paos na at kapos

Naglalakad sa kalsadang puno ng mga aninoBawat hakbang ay mabigat, tila may tinatagoAng mga pangalan natin na inukit sa paderAy unti-unti nang binubura ng ulan at ng panahonHindi man tayo ang itinadhana sa duloMananatili kang bahagi ng aking bawat kuro-kuro

Pag-ibig na tila bituin sa dilim ng gabiKahit abutin ng umaga, ‘di na muling magkakatabiHahanapin pa rin kita sa bawat sulok ng panaginipKahit ang katotohanan ay pilit akong ipinipikitIkaw ang awiting hindi matapos-taposKahit na ang boses ko ay paos na at kapos

Hindi sapat ang salita para ipaliwanagAng lalim ng sugat na sa dibdib ay naglalayagKung may pagkakataon lang na balikan ang kahaponIaalay ko ang buong buhay ko sa iyong pagkakataon

Pag-ibig na tila bituin sa dilim ng gabiKahit abutin ng umaga, ‘di na muling magkakatabiHahanapin pa rin kita sa bawat sulok ng panaginipKahit ang katotohanan ay pilit akong ipinipikitIkaw ang awiting hindi matapos-taposKahit na ang boses ko ay paos na at kapos

Paos na at kapos...Sa bawat paghinga, ikaw pa rin ang hanapSa bawat pagpikit, ikaw ang aking pangarapPaalam na sa nakaraang hindi na maibabalikMananatili kang lihim sa aking pananabik.