Himig ng Hanging Amihan

Pagpag ng alikabok sa lumang tsinelasSa ilalim ng araw, damdamin ay wagasAng usok sa kalsada ay unti-unting naglalahoSa bawat hakbang, payapa ang aking pusoHindi kailangang magmadali sa takbo ng mundoHinga nang malalim, damhin ang bawat yugto.

Iwagayway ang kamay sa hanging amihanHayaan ang alon ang maghatid ng katuwiranSa gitna ng gulo, tayo ay magsasamaIsang himig ng pag-ibig, isang kanta ng pag-asaWalang mabigat na pasan kung tayo ay magkakaisaSa ilalim ng langit, tayo ay malaya.

Ang bawat patak ng ulan ay may dalang aralSa lupang tuyo, buhay ay muling sumasayaw nang hangalHindi kailangan ng ginto o mga mamahaling gamitAng simpleng ngiti mo ang siyang aking nakakamitTingnan ang paligid, ang ganda ay narito langSa simpleng pamumuhay, tayo ay walang kulang.

Iwagayway ang kamay sa hanging amihanHayaan ang alon ang maghatid ng katuwiranSa gitna ng gulo, tayo ay magsasamaIsang himig ng pag-ibig, isang kanta ng pag-asaWalang mabigat na pasan kung tayo ay magkakaisaSa ilalim ng langit, tayo ay malaya.

Huwag nang lumingon sa mga kahapong mapaitAng bukas ay liwanag na pilit na inilalapitTayo ay magkapit-bisig, huwag bibitawAng liwanag ng umaga ay muling sisilaw.

Iwagayway ang kamay sa hanging amihanHayaan ang alon ang maghatid ng katuwiranSa gitna ng gulo, tayo ay magsasamaIsang himig ng pag-ibig, isang kanta ng pag-asaWalang mabigat na pasan kung tayo ay magkakaisaSa ilalim ng langit, tayo ay malaya.

Malaya, tayo ay malayaDamhin ang simoy ng hanginPayapa, payapa ang lahatIsang himig, isang pintig.