Hustisya sa Kalsada

Alapaap ang abot ng tinginSa gitna ng usok at ingay ng hanginHindi na baleng tuyot ang lalamunanBasta ang katotohanan ay may patutunguhan

Tumingala sa langit na kulay aboDala-dala ang bigat ng mundong nakatagoSa bawat hakbang sa kalsadang baku-bakoBitbit ang pangarap na ayaw nang maglahoDito sa kanto, barya ang labananDugo at pawis ang puhunan sa lansanganHindi kailangan ng gintong koronaSapat na ang dangal na hindi mabuburaAng mga mata ay saksi sa hirapSa bawat gabi na gutom ang kinakalapNgunit ang puso ay hindi papataloKahit ang landas ay puno ng lilo

Itaas ang kamao sa gitna ng unosHindi susuko hanggang sa huling agosAng boses ng masa ay hindi matatahimikSa bawat taludtod, hustisya ang himigTayo ang kwento, tayo ang bukasSa mundong ito, tayo ay lalabas

Tignan mo ang paligid, ang layo ng agwatNg mayayaman sa mga dukhang salatAng hustisya ba ay para lang sa may kaya?O sa mga taong sa hirap ay nakalaya?Hindi tayo sunud-sunuran sa agosAng lakas ng loob ay hindi mauubosSa bawat tugma, may mensaheng dalaPara sa mga kapatid na nawawala ang talaHuwag kang matakot na magsalitaAng katotohanan ang iyong sandataMula sa eskinita hanggang sa kalsadaDito ang tunay na alab ng pagkadakila

Hindi sapat ang pangarap lang sa gabiKailangan ng gising na diwa at mithiIpunin ang lakas, buuin ang pag-asaSa bawat pagpatak ng luha, may pagpapalaBangon, kapatid, huwag kang luluhodAng kinabukasan ay ating susunod

Itaas ang kamao sa gitna ng unosHindi susuko hanggang sa huling agosAng boses ng masa ay hindi matatahimikSa bawat taludtod, hustisya ang himigTayo ang kwento, tayo ang bukasSa mundong ito, tayo ay lalabas

Tayo ang bukasHindi matitinagSa bawat hakbangDito tayo magwawakasSa dangal ng ating landasTayo ay lalabasTayo ay lalabas