Boses sa Dilim

Usok at alikabok sa bawat kantoMga mata ng pagod, nakatitig sa kawalanSimulan natin ang kwentong hindi nila naririnigIto ang tibok ng kalsadang hindi natutulog

Pagpag ng sapatos sa semento, bakas ay malalimSa ilalim ng poste, liwanag ay madilimDala ko ang pangarap na pilit nilalamonNg sistema ng mundong puro lang kahaponTingnan mo ang paligid, mga pader ay may bosesBawat guhit ng graffiti, tila mga krus na maayosHindi na kailangan ng korona para maging hariSa lupang kinagisnan, sapat na ang maging matapang at hindi magkamali

Lipad sa gitna ng unos, hindi mapipigilanAng sigaw ng damdamin sa gitna ng lansanganHindi kailangan ng ginto para maging marangalAng bawat hakbang ay patunay ng buhay na hangalTayo ang kwento, tayo ang boses sa dilimSa bawat pagpatak, may pag-asang malalim

Siksikan sa dyip, amoy ng pawis at gasolinaBawat sentimo ay pinag-ipunan, walang makukuha sa hulaSabi nila ay mahirap, sabi nila ay bawalNgunit ang diskarte sa kalye, hindi matatawaran ng hangalMatalas ang isip, kasing talim ng labahaSa larong ito, ang mabagal ang siyang mawawalaHindi ako susuko, kahit pa ang langit ay umulanDahil ang tunay na lakas, nagmumula sa katotohanan

Hindi ito hiram na salita, ito ay galing sa sikmuraAng bawat taludtod, parang sugat na naghihilom sa kalsadaRamdam mo ba? Ang pintig ng puso sa bawat kanto?Ito ang ating mundo, ito ang ating totoo

Lipad sa gitna ng unos, hindi mapipigilanAng sigaw ng damdamin sa gitna ng lansanganHindi kailangan ng ginto para maging marangalAng bawat hakbang ay patunay ng buhay na hangalTayo ang kwento, tayo ang boses sa dilimSa bawat pagpatak, may pag-asang malalim

Hinga nang malalim, tanawin ang bukang-liwaywayHindi pa tapos ang laban, malayo pa ang buhayManatiling matatag, manatiling totooDito sa kalsada, dito ang puso koDito ang puso koTandaan mo, tayo ang boses.