ஆனந்தப் பெருவெளியே

ஆஆ... ஏஏ... ஈஈ...ஆராரோ... ஆனந்தப் பெருவெளியே...அகிலமும் அடங்கும் ஒரு புள்ளியே...நாதத்தின் ஊற்றே... உயிரின் ஊற்றே...ஆஆ...

கனவெனும் மாயையில் கட்டுண்டேன் - இறைவாகரை காணா கடலினில் தத்தளித்தேன்உன் திருவடி நிழல் தேடி வந்தேன் - இந்தஉயிரின் தாகம் தீர்க்க வா நீயேஆதி அந்தம் இல்லா ஜோதியேஅணுவில் அண்டம் காட்டும் வித்தையேஉள்ளத்தின் ஆழத்தில் அமர்ந்தவனேஉண்மைப் பொருளை உணர்த்தும் தலைவனேமலர் மென்மையில் உந்தன் கருணை - அதைமறைத்த திரைகள் நீங்கிட அருள்வாய்காலம் கடந்து நிற்கும் பேரொளியேகவலைகள் மறக்கும் மெளனம் நீயே

உள்ளத்தின் ஆழத்தில் அமர்ந்தவனேஉண்மைப் பொருளை உணர்த்தும் தலைவனேஉள்ளத்தின் ஆழத்தில் அமர்ந்தவனேஉண்மைப் பொருளை உணர்த்தும் தலைவனே

சா ரி க ம ப த நி சநி த ப ம க ரி சச ரி க ம... ப த நி ச...மாமவ மாயா... மமதையை நீக்காய்...வா வா... எனையே ஆள வா...ச ரி க ம ப த நி சநி த ப ம க ரி ச

பஞ்ச பூதங்கள் ஆடும் கூத்தில்பற்று அறுத்து உனைச் சேரும் வழியில்ஆசை என்னும் வலை கிழித்துஅன்பு என்னும் கயிறு கொண்டுஉன் பாதம் பற்றினேன்... பற்றினேன்...நிழல் தேடும் மனிதன் நான் - உன்நிஜம் தேடும் கவிஞன் நான்ஒளியே... ஓங்காரமே...உன்னில் கரைந்து போகும் நொடியேஎன் பிறவிப் பயன் இதுவே!

அகிலம் யாவும் உந்தன் ஆடல்அணுவும் உந்தன் பாடல்நீயே... நீயே... எல்லாம் நீயே...நீயே... நீயே... எல்லாம் நீயே...எல்லாம் நீயே... எல்லாம் நீயே...