ஆனந்த ரூபா

ஆ... ஆ... நீ...ஆனந்த ரூபா... அபரிமித ஜோதி...அகிலாண்ட நாயகனே...அமைதி தேடும் ஆன்மாவின் ஆராதனை...ஆ...

கருணை பொழியும் கண்ணனே கார்மேக வண்ணனேஉன் பாத கமலங்கள் தஞ்சமென்று தேடி வந்தேன்அலைபாயும் மனமென்னும் கடலினிலேஅன்பென்னும் நங்கூரம் பாய்ச்சி நின்றேன்பல்லவி:நீயே கதி என்று சரணடைந்தேன்நித்திய ஆனந்தம் தேடி வந்தேன்மாய உலகத்தில் மயங்கி நின்றேன்உன் மௌன மொழியில் கரைந்து நின்றேன்

நீயே கதி என்று சரணடைந்தேன்நின் பாதம் பணிந்தேன் நிதமும் துதித்தேன்வேதங்கள் போற்றும் விமலனே நீயேவிதிவிலக்கு இல்லா வித்தகனே நீயே

ஸ ரி க ம ப த நி ஸ...ஸ நி த ப ம க ரி ஸ...நித்ய ஸ்வரூபா... நிர்குண ரூபா...நித்ய ஸ்வரூபா... நிர்மல ரூபா...ஆனந்த ரூபா... அகிலாண்ட ரூபா...ஆனந்த ரூபா... அகிலாண்ட ரூபா...

சரணம்:காலத்தின் சுழலில் சிக்கிய உயிராய்கானல் நீரினில் தாகம் கொண்டேன்உன் அருளெனும் மழையில் நனைந்திடவேஉள்ளம் உருகி உன்னையே அழைத்தேன்நிழலாய் தொடரும் உன் கருணை வெள்ளம்நிஜமாய் உணர்ந்தேன் என் அகத்திலேகலைகள் யாவும் உன் கவிதை மொழியாய்கலந்து நின்றாய் என் சுவாசத்திலே

நீயே கதி என்று சரணடைந்தேன்நித்திய ஆனந்தம் தேடி வந்தேன்மாய உலகத்தில் மயங்கி நின்றேன்உன் மௌன மொழியில் கரைந்து நின்றேன்ஆ... சரணடைந்தேன்...ஆ... கரைந்து நின்றேன்...