Uzak Dağlardan Esen Yel

Uzak dağlardan esen yel Gönlümü sızlatır her selam

Ev bark terk ettim ben yollara Sevda ateşi yaktı içimi Bahçede açan güller soldu kaldı Gözlerimde yaşlar birikti doldu Yârim ellerimde kaldı anılar Gurbet ellerde kayboldum ben Rüzgarlar fısıldar adını gece Düşlerimde koşarım sana doğru

Oy ah yârım, oy çekilmez bu acı Gönlümde fırtına, sönmez bu yangın Dön gel bana, sarıl boynuma sarıl Sensiz bu dünya boş bir handır bana

Nehirler akar coşar seller gibi Dağlar eğilir iner iner iner Toprak kokusu dolar ciğerlerime Anamın ninnisi kulaklarımda Kardeşlerim bekler kapıda boşuna Yolcu oldum ben, yolcu kalacağım Ama içimde sen varsın her dem Sevdamla yaşar bu deli yürek

Oy ah yârım, bir selam yeter bana Gurbet biter mi, biter elbet bir gün Oy ah yârım, esen yel getirsin seni Gönlümde kal, sonsuza dek kal...